~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Oδοιπορικό στα παράλια της αλησμόνητης Μ. Ασίας
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
«O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό…». Γκαίτε
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..........διαδικτυακή περιοδική έκδοση * με ειδήσεις * άρθρα για την Κύπρο * υπεύθ. σύνταξης: Πάνος Σ. Αϊβαλής * ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Η Φωτό Μου
με τον δημοσιογράφο Πάνο Αϊβαλή

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2018

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ της Λευκωσίας προφυλάκισε μητέρα που έκλεψε ζαμπόν και μακαρόνια για τα ταΐσει το παιδί της...



ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ της Λευκωσίας προφυλάκισε μητέρα που έκλεψε ζαμπόν και μακαρόνια για τα ταΐσει το παιδί της... // (Μάλιστα! Θριαμβεύει λοιπόν και στην Κύπρο η Δικαιοσύνη!... Τσακίζει το Έγκλημα, κατατροπώνει αμείλικτα τους σκληρούς Εγκληματίες... 
-Δ.Τζ.)
Μια 29χρονη μητέρα συνέλαβε η κυπριακή αστυνομία με την κατηγορία ότι διέρρηξε σπίτι και έκλεψε λίγα τρόφιμα. Συγκεκριμένα η 29χρονη μητέρα φέρεται να έκλεψε μακαρόνια και ζαμπόν αξίας περίπου 20 ευρώ προκειμένου να θρέψει το 5χρονο παιδί της.
Για την παραπάνω πράξη το Δικαστήριο της Λευκωσίας διέταξε την προφυλάκιση της νεαρής, η οποία είναι αναγνωρισμένη στην Κύπρο ως πολιτική πρόσφυγας μαζί με το παιδί της.
Η σύλληψη πραγματοποιήθηκε έπειτα από καταγγελία του ιδιοκτήτη του σπιτιού στην αστυνομία στην οποία κατονόμασε την 29χρονη ως ύποπτη.
Πληροφορίες αναφέρουν πως η 29χρονη μητέρα αναγκάστηκε να καταφύγει στη διάρρηξη καθώς τους τελευταίους μήνες έχει χάσει το επίδομα που έπαιρνε. Την ίδια στιγμή αδυνατούσε να βρει δουλειά καθώς δεν υπήρξε κάποιος για να προσέχει το 5χρονο παιδί της.
Μετά τη σύλληψη της μητέρας, το παιδί μεταφέρθηκε σε παιδική στέγη, ενώ το δικαστήριο εμφανίστηκε «επιεικές» καθώς επέτρεψε στη μητέρα του να το δει.
Αναμένεται η ολοκλήρωση των ανακρίσεων και η εκδίκαση της υπόθεσης, ώστε το δικαστήριο να επιβάλλει την ανάλογη ποινή στην 29χρονη.

~~~~~~~~~~~~
panos aivalis
Η φτώχεια και η εξαθλίωση των ανθρώπων σήμερα δεν γνωρίζει σύνορα....
~~~~~~~~~~~~
_____________
Νεώτερες πληροφορίες αναφέρουν ότι η 29χρονη μητέρα αργότερα αφέθηκε ελεύθερη. Εδώ:

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

Αγάπη. Αγκαλιά. Εξωστρέφεια. Όρια. Ρεαλισμός. Πρώτα η Αγάπη!

 




περί Ψυχολογίας....
Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας
 (paidi-efivos.gr)  


Το κείμενο αυτό απευθύνεται σε όσους έχουν στα χέρια τους, στην αγκαλιά τους, ένα μωράκι. Ένα μικρό παιδί μερικών μηνών… Ή σε όσους περιμένουν ένα παιδί και ήδη ενδιαφέρονται για το καλό του ποικιλοτρόπως…
Συγχαρητήρια! Αυτή είναι η πρώτη, η καλύτερη και η πιο σημαντική κουβέντα για το παιδάκι σας. Να το χαίρεστε, να είναι υγιές, χαρούμενο, ευτυχισμένο. Όλα τα άλλα έρχονται – με λίγη προσπάθεια βέβαια, όμως έρχονται…
Κρατάτε λοιπόν ένα μωρό, ένα παιδί, μια σταλίτσα με ψυχή, νου και πνεύμα, με αισθήσεις και συναισθήματα, μια ολότητα με όλα τα καλά… Αναρωτιέστε ποια είναι η σωστή συμπεριφορά ενός γονιού, «πώς να είμαι ένας καλός γονιός γι’αυτό το παιδί;»
Οι απαντήσεις, σε ένα πρώτο επίπεδο τουλάχιστον, είναι εύκολες κι απλές. Αυθόρμητες, πανανθρώπινες και παντοτινές:
1. Να το Αγαπάτε. (κι όπως λέγανε παλιά: τελεία και παύλα!) Η αγάπη είναι το καλύτερο συστατικό. Η αγάπη μεγαλώνει γερά παιδιά. Η αγάπη δίνει σιγουριά, αυτοπεποίθηση, ασφάλεια, ηρεμία: προϋποθέσεις για την σωστή σωματική, πνευματική και νοητική ανάπτυξη ενός παιδιού. Η αγάπη δεν είναι μόνο ένα συναίσθημα. Είναι συμπεριφορά, είναι σύνδεση και σχέση. Τα παιδιά, από βρέφη ακόμα, αντιλαμβάνονται τόσο την αγάπη όσο και την έλλειψη της. «Τρέφονται» από την αγάπη, όταν βρίσκεται σε επάρκεια, εξίσου θρεπτικά με το μητρικό γάλα: κι ακόμη περισσότερο, μπορούν να την προσφέρουν δύο: μητέρα και πατέρας. Είναι τυχερά όσα παιδιά μπορούν να λάβουν απλόχερα (γιατί δυστυχώς δεν είναι όλα…) ένα συναίσθημα που τα πλημμυρίζει ευφορία, που γεμίζει τη ζωή τους ζωντάνια και ευχαρίστηση…
2. Να το κρατάτε αγκαλιά. Όση αγκαλιά χρειάζεται κι όση χρειάζεστε κι εσείς μαζί του. Χωρίς φόβο αλλά με πάθος! Να μεταδώσετε κάθε μικρή απόχρωση των συναισθημάτων σας με τη ζεστασιά του σώματός σας. Να κοιμηθεί απάνω σας κι εσείς να το καμαρώνετε. Αυτό να αγαλλιάζει και να αγαλλιάζετε κι εσείς μαζί. Αυτή είναι η αγκαλιά: ένα χαμόγελο στα χείλη γονιού και παιδιού. Είναι η ενσάρκωση της συντροφικότητας από την αρχή της ζωής μας. Είναι ο σύνδεσμος στην σχέση, η υπογράμμιση ενός »μαζί». Αγκαλιά είναι η σωματική συνέχεια του συναισθήματος της αγάπης – και τα δυο μαζί ισοδυναμούν με νέκταρ και αμβροσία.
3. Να το πηγαίνετε βόλτες – να το φέρετε σε επαφή με τον έξω κόσμο. Μη φοβάστε την αληθινή ζωή, και η αληθινή ζωή είναι εκεί έξω. Στη γειτονιά, στο πάρκο, την πλατεία, στο σπίτι ενός φίλου ή ενός συγγενή. Οι άνθρωποι είμαστε όντα κοινωνικά, βγάλτε τα παιδάκια σας έξω, συναντήστε τους άλλους, συναναστραφείτε μαζί τους, ανταλλάξτε λόγια, χαμόγελα, χειρονομίες: όλα αυτά είναι αναρίθμητα ερεθίσματα, ένας ολόκληρος υπέροχος κόσμος, γεμάτος πληροφορίες προς επεξεργασία και ανακάλυψη…
4. Να θέσετε εξ’αρχής «τα όρια και τους κανόνες του παιχνιδιού». Σε συνέχεια της «αληθινής» ζωής που αναφέραμε παραπάνω, είναι χρήσιμο πολύ (αλλά όχι πάντα ευχάριστο…) οι σχέσεις μας να είναι ρεαλιστικές, να διέπονται από την »αρχή της πραγματικότητας». Το ίδιο θα μπορούσαμε να κάνουμε και στις σχέσεις μας με τα παιδιά μας, στο μέτρο βέβαια που ισχύει για την ηλικιακή φάση του κάθε παιδιού. Πρέπει βέβαια εδώ να ξεκαθαρίσουμε: Θέτω όρια και κανόνες, δε σημαίνει τιμωρώ! Δε σημαίνει χτυπώ! Δε σημαίνει τίποτα βίαιο και κακοποιητικό για το παιδί. Αντιθέτως, το να θέσω όρια σε ένα παιδί, σημαίνει προσανατολισμός και προσαρμογή σε κάθε μορφή της πραγματικότητας όπως αυτή καθημερινά αναδύεται. Θέλει μονάχα προσοχή και λεπτομέρεια εκ μέρους των γονιών ώστε τα όρια αυτά να είναι λογικά και εφικτά, προσαρμοσμένα στις δυνατότητες και την ηλικία του κάθε παιδιού…
5. Να προσέχετε από νωρίς τον «ιό των προσδοκιών». Ο «ιός» αυτός συνήθως πλήττει γονείς παιδιών μεγαλύτερης ηλικίας, όμως καμιά φορά ο ανταγωνισμός και η απώλεια του μέτρου μας καθιστά ευάλωτους και δυνητικούς φορείς της «ίωσης» ακόμα και όταν τα παιδιά μας είναι μωρά! Τα σημάδια του »ιού» είναι σχετικά εύκολο να αναγνωριστούν: Θέλουμε το παιδί μας να είναι πρώτο και καλύτερο, το εξυπνότερο, το πιο χαριτωμένο κλπ… Ο πήχης ανεβαίνει ψηλά, η χαρά και η απογοήτευση διαδέχονται η μία την άλλη, όλα σε υπερβολικό βαθμό! Τα παιδιά, είναι αλήθεια, όσο πιο μικρά είναι τόσο πιο δύσκολο να τα κολλήσουμε, όμως δεν παύει να είναι εκτεθειμένα σε ένα περιβάλλον πιεστικό και ψυχοφθόρο. Προσοχή λοιπόν «ίωση» δεν είναι μόνο η γρίπη, και για κάποιες «ιώσεις» δεν αρκεί ένα depon.
Για επίλογο ας γυρίσουμε στον πρόλογο. Συγχαρητήρια. Αγάπη. Αγκαλιά. Εξωστρέφεια. Όρια. Ρεαλισμός. Πρώτα η Αγάπη! Για τα υπόλοιπα διαλέξτε εσείς όποια σειρά προτιμάτε… και απολαύστε αυτήν τη μία και μοναδική ιδιότητα: του να είσαι γονιός!

 ~~~~~~~~~~~~~


Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος, τ.συνεργ. στο Νοσοκομείο Παίδων “Αγία Σοφία”, μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Εφηβικής Ιατρικής και του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας. Απόφοιτος Ε.Κ.Π.Α, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

Τον Απρίλιο συμπληρώθηκαν δυο χρόνια απουσίας του Σάββα Παύλου μελετητή και συγγραφέα (1951-2016)

  + ΜΝΗΜΗ ΣΑΒΒΑ ΠΑΥΛΟΥ  

Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει....  Γ. Σεφέρης

"Γραμμή Λευκωσία - Αθήνα"
Αν και πέρασαν δυο χρόνια που έφυγε για την "χώρα των Ποιητών" ο Σάββας Παύλου, μόλις χθες το έμαθα τυχαία διαβάζοντας το περιοδικό "νέα Ευθύνη" τεύχος 38-39, Ιούλιος-Δεκέμβριος 2017 σελ. 222, στην συνέντευξη του ποιητή και βιβλιογράφου Δημήτρη Δασκαλόπουλου στον Δ. Κοσμόπουλο. 
Διαβάζω στην ερώτηση προς τον ποιητή:
Δ. Κοσμ.: Κατά τον μακαριστό κοινό μας φίλο, πεζογράφο, φιλόλογο και κριτικό
Σάββα Παύλου, είστε "ο πιό σημαντικός βιβλιογράφος της λογοτεχνίας μας "......
Δ. Δασκ.: Ο Σάββας υπήρξε πάντα γενναιόδωρος απέναντι στους φίλους ......


Στο "υπήρξε" συνειδητοποίησα ότι ο Σάββας, την "κοπάνησε".... για άλλους κόσμους και πλανήτες .... εκεί θα συναντήσει τον Γιώργο Σεφέρη για να συνεχίσει την σπουδαία μελέτη του για τον ποιητή που αγαπήσαμε.... εκεί θα συναντήσει και τον Γιώργο Μπουκουβάλα δημοσιογράφο που στάθηκε η αφορμή να γνωριστούμε, όταν μου ζήτησε το 2011 να του δώσω στοιχεία για τον Γιώργο που είχε πάρει το 1954 συνέντευξη από τον Πρέσβη Γιώργο Σεφέρη που υπηρετούσε στη Βηρυτό. Έτσι αρκετά τακτικά τα λέγαμε από το τηλέφωνο, ήξερε ότι αγαπούσα την Κύπρο και τους αδελφούς μας Κυπρίους, και μάθαινα νέα για την νήσο. 
Μου έστειλε και έχω μπροστά μου τώρα, τα βιβλία του "Γραμμή Λευκωσία - Αθήνα", σελ. 312, Αθήνα 2007 και την διδακτορική του διατριβή "Σεφέρης και Κύπρος" σελ. 535, Β' έκδοση Λευκωσία 2005. Παράλληλα μου έστελνε κατά καιρούς και τα "Μικροφιλολογικά" που εξέδιδε με μελέτες του πάνω σε λογοτεχνικά θέματα.
 Αντίο φίλε Σάββα, έστω και καθυστερημένα....
Πάνος Αϊβαλής

~~~~~~~~~

Έφυγε 05.04.2016 από τη ζωή ο συγγραφέας Σάββας Παύλου


Απεβίωσε σήμερα 5 Απριλίου 2016 σε ηλικία 65 ετών ο εκπαιδευτικός, μελετητής και συγγραφέας Σάββας Παύλου, ύστερα από σκληρή μάχη με τον καρκίνο.

Γεννήθηκε το 1951 στη Λευκωσία. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ήταν διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Κύπρου (τίτλος της διατριβής του: "Σεφέρης και Κύπρος").
Εργαζόταν ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση της Κύπρου.
Τον Σεπτέμβριο του 2000 ορίστηκε επιθεωρητής φιλολογικών μαθημάτων και τον Σεπτέμβριο του 2004 πρώτος λειτουργός εκπαίδευσης, ενώ θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους μελετητές του έργου του Γιώργου Σεφέρη.
Εκτός από την διατριβή του, η οποία εκδόθηκε το 2005 και μεταξύ πολλών άλλων, ο Σάββας Παύλου υπήρξε επιστημονικός συνεργάτης στα ντοκιμαντέρ του Ανδρέα Πάντζη για τον Σεφέρη με τίτλο «Φωτογραφική μηχανή σωστά κανονισμένη» (2004) και «Ο Σεφέρης στη χώρα της έκλειψης» (2007).
Ήταν συνεκδότης του περιοδικού "Μικροφιλολογικά". Κείμενά του έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά και εφημερίδες της Ελλάδας ('Νέα Εστία", "Αντί", "Άρδην", "Καθημερινή" κ.ά.) και της Κύπρου ("Ακτή", "Σημερινή", "Πολίτης", "Τα Νέα" κ.ά.).
Διατηρούσε το blog  savvaspavlou.wordpress.com
Συνέγραψε τα βιβλία:
Φώναξε τα παιδιά (2015), Γραμμή Τόκυο-Μυκήνες (2014), Τα ομηρογηθή (2012), Αύριο κλάδεμα... (2009), Γραμμή Λευκωσία - Αθήνα, Κουκκίδα (2007), Η πρώτη κίνηση (2004), Το επί πλέον (1999).
Παράλληλα, επιμελήθηκε πλήθος εκδόσεων, ενώ συμμετείχε στα συλλογικά έργα Πρακτικά Α΄ Πανελληνίου Συνεδρίου για τον Γιάννη Σκαρίμπα (εισήγηση- 2007), Παράδοση και εκσυγχρονισμός στην Ελλάδα του 21ου αιώνα (2006), Για τον Βαλτινό (2003). 
Η ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού: 
Το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, σε ανακοίνωση του, εκφράζει βαθύτατη θλίψη για τον αδόκητο θάνατο του εκπαιδευτικού, ποιητή, ερευνητή και δοκιμιογράφου Σάββα Παύλου.
Οπως αναφέρεται, ο Σάββας Παύλου υπήρξε μια από τις πιο σημαντικές φωνές στα πνευματικά δρώμενα του τόπου. Ακούραστος πνευματικός εργάτης, με την προσφορά του στη λογοτεχνία και τη δημοσιογραφία, συνέβαλε αποφασιστικά στην αναβάθμιση του πνευματικού τοπίου της Κύπρου, προάγοντας την κυπρολογική έρευνα.
Υπηρέτησε σε διάφορες βαθμίδες της Εκπαίδευσης, εργαζόμενος ως φιλόλογος, επιθεωρητής και στη συνέχεια Α΄ Λειτουργός Εκπαίδευσης. Εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο Κύπρου με θέμα: Σεφέρης και Κύπρος.
Έχει γράψει πλήθος έργων, μεταξύ των οποίων: Το επί πλέον (Εκδόσεις Ύψιλον, 1999), Σεφέρης και Κύπρος (έκδοση των Πολιτιστικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, 2000), Η πρώτη κίνηση (Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2004), Γραμμή Λευκωσία-Αθήνα (Εκδόσεις Κουκκίδα, 2007), Αύριο κλάδεμα… (Εκδόσεις Κουκκίδα, 2009), Τα ομηρογηθή (Εκδόσεις Κουκκίδα, 2012), Εκεί, στις ομπρέλες…:Αλεξίβροχα και αλεξίκακα κείμενα για την Κύπρο (Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας 2012, κατηγορία δοκίμιο/μελέτη), Γραμμή Τόκυο-Μυκήνες (Εκδόσεις Κουκκίδα, 2014) Φώναξε τα παιδιά (Εκδόσεις Κουκκίδα, 2015).
Ο Σάββας Παύλου αποτελούσε πρότυπο πνευματικού ανθρώπου, του οποίου οι ιδέες και οι πράξεις βρίσκονταν σε πλήρη αρμονία. Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στον τομέα των νεοελληνικών γραμμάτων της Κύπρου.
Στην κηδεία του, η οποία θα γίνει αύριο Τετάρτη στις 3.30 μμ από τον Ιερό Ναό της Παναγίας (Μικρή) στην Κοκκινοτριμιθιά, αντιπροσωπία του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού θα παραστεί και θα καταθέσει στεφάνι εκ μέρους του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού Κώστα Καδή.

___________

Σάββατο, 24 Μαρτίου 2018

Ιστορία της Κύπρου - Ιστορικοί Χρόνοι



Κυπρο-Γεωμετρική περίοδος (1050-750 π.Χ.)
Οι αναταραχές που έπληξαν την ανατολική Μεσόγειο στα τέλη του 13ου / αρχές 12ου αι. π.Χ. επηρέασαν και την Κύπρο. Νέοι οικισμοί ιδρύθηκαν και σταδιακά η πολιτική οργάνωση άλλαξε μορφή με την εμφάνιση δέκα ανεξάρτητων βασιλείων. Η στρατηγική θέση του νησιού και η αυτάρκειά του σε πρώτες ύλες (μέταλλα, ξυλεία) συνέβαλαν ώστε η Κύπρος να ανακτήσει γρήγορα το ρόλο της ως σημαντικού κέντρου του μεσογειακού εμπορίου και να αναπτύξει εκ νέου στενές σχέσεις με την συρο-παλαιστινιακή ακτή, την Αίγυπτο και την Κρήτη. Η ίδρυση φοινικικής αποικίας στο Κίτιο τον 9ο αι. π.Χ. έδωσε ακόμη μεγαλύτερη ώθηση στις εμπορικές δραστηριότητες και εισήγαγε στο νησί νέα πολιτισμικά στοιχεία, όπως η φοινικική γλώσσα και η λατρεία της Αστάρτης (που αργότερα θα αφομοιωθεί με αυτήν της Αφροδίτης). Η τέχνη της περιόδου, αν και δέχεται επιρροές από την Ανατολή και το Αιγαίο, διακρίνεται για το τοπικό της ιδίωμα, ενώ ήδη από τον 11ο αι. π.Χ. αναπτύσσεται ένα νέο συλλαβικό σύστημα γραφής (Κυπριακό συλλαβάριο), το οποίο θα χρησιμοποιηθεί αδιάλειπτα μέχρι τον 3ο αι. π.Χ. για την καταγραφή της αρχαίας κυπριακής και της ελληνικής γλώσσας.

Κυπρο-Αρχαϊκή περίοδος (750-480 π.Χ.)
Η Αρχαϊκή περίοδος είναι μια φάση έντονων πολιτικών και πολιτισμικών ζυμώσεων για την Κύπρο. Το 709 π.Χ., τα βασίλεια του νησιού υποτάσσονται στους Ασσύριους, και παραμένουν υπό την εξουσία τους έως το 669 π.Χ. Τότε ξεκινά μια από τις σπάνιες περιόδους ανεξαρτησίας της Κύπρου, η οποία διαρκεί έως το 560 π.Χ., οπότε τα κυπριακά βασίλεια υποχρεώνονται σε φόρο υποτέλειας στην Αίγυπτο. Η αιγυπτιακή κυριαρχία διαρκεί λίγο, καθώς το 526/5 π.Χ. το νησί καταλαμβάνεται από τους Πέρσες. Το 499 π.Χ., τα περισσότερα κυπριακά βασίλεια συμμαχούν με τους Έλληνες της Ιωνίας στην εξέγερση εναντίον των Περσών, η οποία όμως καταπνίγεται βίαια. Οι συνεχείς εισβολές και εναλλαγές εξουσίας δεν φαίνεται να επηρέασαν αρνητικά την Κύπρο, η οποία συνέχισε να ακμάζει ως κέντρο εμπορίου. Η εξέγερση του 499 π.Χ., όμως, θα φέρει την Κύπρο σε στενότερη επαφή με τον ελληνικό κόσμο.

Κυπρο-Κλασική Περίοδος (480-325 π.Χ.)
Η Κυπρο-Κλασική περίοδος σημαδεύτηκε από τους άκαρπους αγώνες των Κυπρίων εναντίον των Περσών –συχνά με ελληνική παρότρυνση– οι οποίοι συνεχίστηκαν έως την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι πολιτικοί και πολιτισμικοί δεσμοί που αναπτύχθηκαν με το Αιγαίο την περίοδο αυτή ενίσχυσαν την ελληνική ταυτότητα των Κυπρίων και έστρεψαν τις τέχνες, και ιδιαίτερα τη γλυπτική, προς ελληνικά πρότυπα. Πολλές ανατολικές θεότητες ταυτίστηκαν με ελληνικές (η Αστάρτη με την Αφροδίτη, η Ανάτ με την Αθηνά, ο Μελκάρτ με τον Ηρακλή, ο Ρεσέφ με τον Απόλλωνα και ο Βάαλ με τον Δία) και το ελληνικό αλφάβητο άρχισε να χρησιμοποιείται από τα τέλη του 5ου αι. π.Χ. παράλληλα με την ήδη υπάρχουσα κυπροσυλλαβική γραφή. Ανάλογη τάση «εξελληνισμού» παρατηρείται και σε άλλους τομείς, όπως στη νομισματική και την κοσμηματοτεχνία, καθώς επίσης στην ενδυμασία και σε αντικείμενα καθημερινής χρήσης.

Ελληνιστική περίοδος (325-30 π.Χ.)
Η κατάλυση του περσικού κράτους από τον Μέγα Αλέξανδρο χάρισε μια σύντομη περίοδο ανεξαρτησίας στην Κύπρο, σύντομα όμως το νησί ενσωματώθηκε στο πτολεμαϊκό βασίλειο της Αιγύπτου (294 π.Χ.). Το γεγονός αυτό σήμανε το τέλος των παλαιών τοπικών βασιλείων και τη δημιουργία μιας πιο συγκεντρωτικής εξουσίας, η οποία ασκείτο από έναν εκπρόσωπο των Πτολεμαίων, τον στρατηγό, με έδρα τη Σαλαμίνα και αργότερα τη Νέα Πάφο. Η σημασία της Κύπρου για τους Πτολεμαίους ήταν τεράστια, λόγω της στρατηγικής της θέσης, του πλούσιου σε χαλκό υπεδάφους, και της άφθονης ξυλείας, που ήταν απαραίτητη για την κατασκευή πλοίων. Η τέχνη προσανατολίστηκε στις κοσμοπολίτικες τάσεις της περιόδου (την ελληνιστική κοινή), αντανακλώντας επιδράσεις τόσο από την Αίγυπτο όσο και την ηπειρωτική Ελλάδα. Το ελληνικό αλφάβητο επικράτησε, ενώ στη θρησκεία υιοθετήθηκαν και πολλά αιγυπτιακά στοιχεία, όπως για παράδειγμα η λατρεία βασιλέων και ηγεμόνων.

Ρωμαϊκή περίοδος (30 π.Χ. - 395 μ.Χ.)
Η στρατηγική θέση της Κύπρου σε σχέση με την Αίγυπτο αποτέλεσε σημείο έντονων διενέξεων μεταξύ Πτολεμαίων και Ρωμαίων στο β΄ μισό του 1ου αι. π.Χ., προκαλώντας πολιτική αστάθεια στο νησί. Με την οριστική επικράτηση της Ρώμης, η Κύπρος εντάχθηκε στην ρωμαϊκή επικράτεια (30 π.Χ.) και έγινε ανεξάρτητη συγκλητική επαρχία (22 π.Χ.), με πρωτεύουσα την Πάφο. Οι Ρωμαίοι ενδιαφέρονταν για τον πλούτο του νησιού και επέβαλαν βαριά φορολογία, ταυτόχρονα όμως πραγματοποίησαν σημαντικά έργα υποδομής και λάμπρυναν τις πόλεις με δημόσια κτίρια και σπουδαία έργα τέχνης, ιδιαίτερα επί Τραϊανού και Αδριανού. 
Η γλώσσα και ο πολιτισμός της Κύπρου παρέμειναν ελληνικά, συνεχίζοντας την ελληνιστική παράδοση, ενώ το 45 μ.Χ. οι απόστολοι Παύλος και Βαρνάβας εισήγαγαν στο νησί τη χριστιανική θρησκεία. Η αντίσταση της μεγάλης εβραϊκής κοινότητας της Κύπρου στη νέα θρησκεία πήρε διαστάσεις κατά τη διάρκεια της εβραϊκής εξέγερσης του 115-117 μ.Χ. κατά των Ρωμαίων, η οποία οδήγησε στην οριστική εκδίωξη των Εβραίων της Κύπρου από τον Τραϊανό. Οι χριστιανικές κοινότητες του νησιού συνέχισαν να αναπτύσσονται, και στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας (325 μ.Χ.) η Κύπρος εκπροσωπήθηκε από τρεις επισκόπους. Μετά την διάσπαση του Ρωμαϊκού κράτους (395 μ.Χ.), η ιστορία της Κύπρου συνδέθηκε άρρηκτα με αυτήν της βυζαντινής αυτοκρατορίας.

______________

Ιστορία της Κύπρου - Προϊστορική Εποχή


Οι πρώτοι μόνιμοι νεολιθικοί οικισμοί εμφανίζονται κατά τα τέλη της 8ης χιλιετίας και ανήκουν σε μικρές κοινότητες γεωργών και κτηνοτρόφων. Η μακρότατη Νεολιθική περίοδος θα διαρκέσει έως τις αρχές της 4ης χιλιετίας. Τότε μια σειρά από τεχνολογικές εξελίξεις στην περιοχή της Εγγύς Ανατολής –κυρίως η εμφάνιση της μεταλλουργίας– θα προκαλέσουν σημαντικές πολιτισμικές και κοινωνικές αλλαγές, που θα επηρεάσουν ολόκληρη τη λεκάνη της ανατολικής Μεσογείου.


Χαλκολιθική περίοδος (3900-2500 π.Χ.)
Η Χαλκολιθική περίοδος αντιπροσωπεύει ένα μεταβατικό στάδιο ανάμεσα στη Νεολιθική και την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού και χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση στην Κύπρο των πρώτων αντικειμένων από μέταλλο, κυρίως μικρών εργαλείων από σφυρήλατο χαλκό. Δεν είναι ακόμη σαφές εάν η κατεργασία του χαλκού ήταν ντόπια επινόηση ή εισήχθη από την Ανατολή. Ενδείξεις συστηματικής εξόρυξης χαλκού δεν υπάρχουν την περίοδο αυτή στην Κύπρο. Ωστόσο, οι μαρτυρίες για θαλάσσιες επαφές περιορίζονται στην παρουσία λίγου οψιανού από τη Μικρά Ασία. Η οικονομία παραμένει αγροτική, αν και όσο προχωρεί η περίοδος παρατηρούνται στοιχεία που πιθανόν υποδηλώνουν σύνθετες μορφές κοινωνικής οργάνωσης, όπως η χρήση σφραγίδων, η κατασκευή ειδικών χώρων λατρείας και η ποικιλία στον τρόπο ταφής των νεκρών.

Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (2500-1900 π.Χ.)
Η μετάβαση από τη Χαλκολιθική στην Πρώιμη Εποχή του Χαλκού χαρακτηρίζεται από ριζικές αλλαγές, που οφείλονται είτε σε μετακινήσεις πληθυσμών από τις ακτές της Μικράς Ασίας είτε σε εσωτερικές διαδικασίες. Παλιές θέσεις κατοίκησης εγκαταλείπονται και νέες ιδρύονται κοντά σε υδάτινες πηγές και καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Ταυτόχρονα αρχίζει η συστηματική εκμετάλλευση των πλούσιων χαλκοφόρων κοιτασμάτων του νησιού, με τεχνικές εξόρυξης, εκκαμίνευσης και κατεργασίας που πιθανώς εισήχθησαν από περιοχές με εξελιγμένη μεταλλουργία στην Εγγύς Ανατολή. Μέχρι το τέλος της περιόδου οι Κύπριοι μεταλλουργοί αναπτύσσουν τη δική τους παράδοση με συγκεκριμένους τύπους όπλων και εργαλείων. Ωστόσο, οι εμπορικές επαφές εξακολουθούν να είναι περιορισμένες και η μορφή της οικονομίας παραμένει αγροτική.

Μέση Εποχή του Χαλκού (1900-1650 π.Χ.)
Είναι η περίοδος κατά την οποία η Κύπρος κατακτά πολυπλοκότερες μορφές κοινωνικής οργάνωσης και εντάσσεται δυναμικά σε ένα διεθνές δίκτυο ανταλλαγών. Οι έντονες διαφορές πλούτου που παρατηρούνται πια στις ταφές υποδηλώνουν την ύπαρξη αυστηρότερων διαχωρισμών σε κοινωνικό επίπεδο. Πολλές θέσεις οχυρώνονται μάλλον ως αποτέλεσμα εσωτερικών αντιπαλοτήτων παρά λόγω εξωτερικών απειλών. Η θρησκεία αποκτά πιο σύνθετες μορφές έκφρασης, με συγκεκριμένους λατρευτικούς χώρους και εξεζητημένο τελετουργικό εξοπλισμό. Ταυτόχρονα η παρουσία μόνιμων μεταλλουργικών εγκαταστάσεων επιβεβαιώνει την αυξανόμενη σημασία του χαλκού για το νησί, ενώ υπάρχουν σαφείς ενδείξεις για διεξαγωγή εμπορίου με τη συρο-παλαιστινιακή ακτή καθώς και με τη μινωική Κρήτη.

Ύστερη Εποχή του Χαλκού (1650-1050 π.Χ.)
Η Κύπρος εξελίσσεται σε μείζον κέντρο παραγωγής και διακίνησης χαλκού για ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο. Οικισμοί με αστική οργάνωση αναπτύσσονται κοντά σε λιμάνια από όπου φεύγουν τα χάλκινα τάλαντα (τμήματα ακατέργαστου χαλκού) και τα κατεργασμένα μετάλλινα αντικείμενα για το Αιγαίο, τη Μέση Ανατολή και την Αίγυπτο, για να ανταλλαγούν με διάφορα προϊόντα και είδη πολυτελείας. Στις μεγαλύτερες πόλεις κατασκευάζονται κτίρια διοικητικής χρήσης, ενώ υιοθετείται και ένα σύστημα γραφής από την Κρήτη (Κυπρομινωική γραφή), που βοηθά τους Κύπριους να αντεπεξέλθουν στις αυξημένες ανάγκες καταγραφής και αρχειοθέτησης. Οι τέχνες ανθούν και ο πλούτος που εισρέει στο νησί συμβάλλει στην ανάπτυξη κοινωνικών ανισοτήτων. Στα τέλη του 13ου αι. π.Χ., το κύμα αναταραχών που σαρώνει την ανατολική Μεσόγειο, και που συνήθως αποδίδεται στους λεγόμενους «Λαούς της Θάλασσας», επηρεάζει και την Κύπρο. Πολλές πόλεις καταστρέφονται και κύματα προσφύγων καταφθάνουν από το Αιγαίο. Παρ’ όλα αυτά, το νησί σύντομα ξεπερνά τις δραματικές συνέπειες και ανακτά το ρόλο του ως σημαντικού εμπορικού κέντρου.

________________

Η Συλλογή Κυπριακών Αρχαιοτήτων Θάνου Ν. Ζιντίλη, μία από τις σημαντικότερες στον κόσμο, προστέθηκε στις μόνιμες συλλογές του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης

Μόνιμη Έκθεση


Η Συλλογή Κυπριακών Αρχαιοτήτων Θάνου Ν. Ζιντίλη, μία από τις σημαντικότερες στον κόσμο, προστέθηκε στις μόνιμες συλλογές του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης το 2002 με καθεστώς μακροχρόνιου δανεισμού, και παρουσιάστηκε πρώτη φορά στο κοινό το 2004. Το 2012 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες επανέκθεσης της Συλλογής με βάση την νέα μουσειογραφική μελέτη, η οποία επέτρεψε την προσθήκη περισσότερων αντικειμένων που αυξήθηκαν σε 550 (από 400) αλλά και μια νέα προσέγγιση στις κατηγορίες και τις συνάφειες των αντικειμένων της Συλλογής που χρονολογούνται από τη χαλκολιθική ως τη βυζαντινή, μεσαιωνική και νεότερη περίοδο.


Η νέα παρουσίαση αναδεικνύει με σύγχρονη μουσειολογικά ματιά –από άποψης σχεδιασμού, χρωματισμών, φωτισμού και προβολής των εκθεμάτων επάνω σε γραφιστικές επιφάνειες σχετικές με τα αντικείμενα– την πλούσια σε ρυθμούς, διακόσμηση και ευφάνταστα σχήματα κεραμική των προϊστορικών και ιστορικών χρόνων, η οποία αντιπροσωπεύει τον πυρήνα της Συλλογής.
Η κεραμική παρουσιάζεται σε δέκα προθήκες, καλύπτοντας χρονολογικά ένα ευρύτατο φάσμα από τα μέσα της τρίτης π.Χ. χιλιετίας έως την ύστερη αρχαιότητα. Ακολουθούν επιμέρους θεματικές ενότητες-προθήκες για τη λατρεία, την υφαντική, την αρωματοποιία, τις ταφικές πρακτικές, τη γραφή, τη μεταλλοτεχνία, τη νομισματοκοπία, τη σφραγιδογλυφία και τις εξωτερικές σχέσεις. Η περιμετρική παρουσίαση ολοκληρώνεται με τα γυάλινα σκεύη και τα κοσμήματα σε χρονολογικές και ειδολογικές ενότητες. Η εξέλιξη της ανθρώπινης μορφής στην Ειδωλοπλαστική και τη Γλυπτική από τη χαλκολιθική έως τη ρωμαϊκή περίοδο παρουσιάζεται σε αντίστοιχες, περίοπτες προθήκες, στο κέντρο της αίθουσας, δίνοντας έτσι στον επισκέπτη τη δυνατότητα να κατανοήσει ορισμένους τύπους της μακραίωνης εξέλιξής της από τα πρώιμα, χαλκολιθικά ειδώλια και περίαπτα της 4ης χιλιετίας π.Χ, φτιαγμένα από τον αυτοφυή στην Κύπρο πρασινωπό πικρόλιθο, έως την ακμή της στην κοροπλαστική τέχνη και τη μνημειακή γλυπτική σε ασβεστόλιθο –και σπανιότερα σε μάρμαρο— των ιστορικών χρόνων.
Η έκθεση εκτός από κείμενα, εισαγωγικά και θεματικά, περιλαμβάνει χάρτες και χρονολογικό πίνακα, καθώς και πολυμεσικές εφαρμογές σε οθόνες αφής με κείμενα, εικόνες και σχέδια που παρέχουν περαιτέρω πληροφορίες για τον κυπριακό χαλκό, την ιστορία της γραφής και των νομισμάτων.

____________

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2018

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ΧΑΝΙΩΝ: Όλο και πιο βαθιά στο βούρκο του ευρωατλαντισμού και των ιμπεριαλιστικών σχεδίων // Κυρίαρχος ο ρόλος της Βάσης της Σούδας...



ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ΧΑΝΙΩΝ: Όλο και πιο βαθιά στο βούρκο του ευρωατλαντισμού και των ιμπεριαλιστικών σχεδίων // Κυρίαρχος ο ρόλος της Βάσης της Σούδας...
«Μεγαλώνουν και πληθαίνουν οι κίνδυνοι για τον ελληνικό λαό», καθώς «στην περιοχή του Αιγαίου, της Ανατολικής Μεσογείου συσσωρεύονται όλο και περισσότερες στρατιωτικές δυνάμεις». Αυτό αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Επιτροπή Ειρήνης Χανίων αναφορικά με τις εξελίξεις στην περιοχή μας όπου η Βάση της Σούδας παίζει κυρίαρχο ρόλο.

Στην ανακοίνωση πιο αναλυτικά αναφέρονται τα εξής:
Η Επιτροπή Ειρήνης Χανίων (μέλος της Ελ­λη­νι­κής Επι­τρο­πής για τη Διε­θνή Ύφεση και Ει­ρή­νη, ΕΕΔΥΕ), καταγγέλλει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ , για τη συμβολή της στην υλοποίηση των βρώμικων, δολοφονικών για τους λαούς, ιμπεριαλιστικών σχεδίων από ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ευρωπαϊκή Ένωση και μικρότερους «παίκτες» όπως το Ισραήλ.
- Στα Δυτικά Βαλκάνια παρουσιάζεται ως σημαιοφόρος ΝΑΤΟ – ΕΕ , τα δίνει όλα για να προχωρήσουν τα σχέδια ένταξης των χωρών της περιοχής στους δύο ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς
- Στην ενίσχυση-επέκταση των βάσεων (Σούδα) , έρχεται να προστεθεί η νέα βάση ελικοπτέρων στην Αλεξανδρούπολη, η στάθμευση drones στη Λάρισα, στο Καστέλι Πεδιάδος κλπ.
- Κάνει πλάτες στη βρώμικη ΝΑΤΟική προπαγάνδα και με την επίσημη πρόσκληση του αν. ΓΓ του ΝΑΤΟ και τη ενεργό υποστήριξη από το υπουργείο ψηφιακής πολιτικής για την εκδήλωση – επιχείρηση ξεπλύματος-αθώωσης του ΝΑΤΟ, στην οποία συμμετείχε και ο Δήμαρχος Χανίων.
- Εντείνεται και βαθαίνει η συνεργασία ανάμεσα στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας με το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ, στο πλαίσιο της «κοινής αντίληψης για τις περιφερειακές εξελίξεις και στην εξυπηρέτηση ζωτικών εθνικών συμφερόντων» , σύμφωνα με τα λεγόμενα του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, την ίδια ώρα που στην Παλαιστίνη δολοφονούνται αγωνιστές ακόμα και παιδιά.
- Ο κουρνιαχτός γύρω από την ονοματολογία δεν μπορεί να κρύψει τη σύμπνοια κυβέρνησης – αστικών κομμάτων στα «εθνικά θέματα», στην ανάγκη της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης» σε όφελος της κυρίαρχης τάξης των ελληνικών μονοπωλιακών ομίλων.
- Η επιθετικότητα της Τουρκίας, οι συνεχείς παραβιάσεις εναέριου και θαλάσσιου χώρου, με την ΝΑΤΟική αρμάδα να αλωνίζει στο Αιγαίο, με ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου , κονιορτοποιούν όλους τους μύθους της αστικής τάξης και των κομμάτων της για την «ασφάλεια» και την ενίσχυση της άμυνας της χώρας λόγω της συμμετοχής της Ελλάδας στους δύο ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.
- Στο πλαίσιο της όξυνσης των αντιθέσεων – ανταγωνισμών ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ από τη μια και ΡΩΣΙΑ – ΚΙΝΑ κι άλλους μικρότερους «παίκτες», μεγαλώνουν και πληθαίνουν οι κίνδυνοι για τον ελληνικό λαό, στην περιοχή του Αιγαίου, της Ανατολικής Μεσογείου συσσωρεύονται όλο και περισσότερες στρατιωτικές δυνάμεις.
- Άβυσσος χωρίζει τις ανάγκες του εργαζόμενου λαού από αυτές των καπιταλιστών, σε κάθε σχεδόν πτυχή της κοινωνικής ζωής. Οι κρατικές δαπάνες στους τομείς Παιδείας, Υγείας, Πρόνοιας, αντιπλημμυρικής-αντισεισμικής θωράκισης και προστασίας περικόπτονται άγρια. Από την άλλη η Ελλάδα με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σήμερα, συνεχίζει στο δρόμο διάθεσης τεράστιων ποσών για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ. Πάνω από 4,5 δις. ευρώ, δηλαδή 2,4% του ΑΕΠ, που το μεγαλύτερο μέρος του προορίζεται για την κάλυψη των αναγκών του ΝΑΤΟ. Όλα αυτά για να εχει το ρόλο του πιο καλού μαθητή στο ΝΑΤΟ και να συμμετέχει η πλουτοκρατία στη μοιρασιά της λείας από το πλιάτσικο σε βάρος των λαών.
- Η Επιτροπή Ειρήνης Χανίων, απευθύνει αγωνιστικό κάλεσμα συσπείρωσης και δράσης για ένα ισχυρό αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα για απεμπλοκή της Ελλάδας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, για να κλείσουν οι βάσεις και τα στρατηγεία, για αποδέσμευση από ΝΑΤΟ – ΕΕ, για να γυρίσουν τώρα πίσω όλες οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που συμμετέχουν στις επιχειρήσεις ΝΑΤΟ και ΕΕ, με οποιονδήποτε μανδύα («ειρηνευτικές») κι αν έχουν.

________
Πηγή: http://agonaskritis.gr